گروه پژوهشی: 
راهبردها و سياست‌هاي توسعه فناوري
مجری طرح: 
طاهره میرعمادی
از: 
2015
تامين كننده اعتبار: 
معاونت علمی فناوری ریاست جمهوری
چكيده:

مسیر توسعه فناوری در ایران در بستر جامعه رانت محور این کشور شکل گرفته است. در این طرح کوشش مي شود ضمن شرح مفهوم پارادایم جامعه رانت محور، نشان دهد که چگونه نهادهای بومی بازار، سلسله مراتب و همکاری تحت تاثیر این پارادایم، فرآیندهای انتخاب، تکثیر و بازتولید نوآوری در ایران را تحت تاثیر قرار داده و در ظهور یک نظام ملی نوآوری دوکانونه سهم داشته اند؛ نظامی که در درون خود یک کانون پویا در بخش صنایع راهبردی با مصرف دوگانه و یک کانون ایستا در بخش صنایع غیر استراتژیک دارد. در پایان نتیجه گرفته مي‌شود که تداوم دو کانونه بودن نظام ملی نوآوری در ایران به ایجاد شکست‌های سیستمی گذار و قفل شدگی نسبی بنگاه‌ها در کانون دوم انجامیده و به شکل مدارهای توسعه نیافتگی خود را بازتولید می‌کند.

واژگان کلیدی: وابستگی به مسیر، نهادها، پارادایم رانت محور، ایران، دوکانونه بودن نظام نوآوری، مدارهای توسعه نیافتگی، شکست‌های سیستمی، قفل شدگي
Abstract:
 
This research is done in the framework of Science and Technology and Innovation Policy Learning. The Methodology is comparison among two patterns of Best Practice and Iranian countermeasures against the international sanctions. While evaluation the current measures and diagnosing the pitfalls and bottlenecks, it answers 5 fundamental questions; which innovation model is the most appropriate one, which stage of policy cycle is the most important one, which domain of innovation is the most critical one and which market is the most lucrative one for an economy under the pressure of international sanction and finally how China and India designed their policies challenging the international sanctions.
Key words: Sanction, Sanction Counter-Measures. Science and technology and Innovation Policies Science and Technology and Innovation Learning